Tam Bitti Derken…

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

Sevgili okurlarım;
Hayatta bazen öyle anlar gelir ki; nefesin daralır, önündeki yollar kapanır, geleceğin puslu bir sis perdesi gibi görünür. İşte tam o an, insanın en çok ihtiyaç duyduğu şey bir elin omzuna dokunmasıdır. Bu el bazen bir baba, bazen bir öğretmen, bazen de yüreği merhametle dolu bambaşka bir insandır.

Tam bitti derken…
Bir baba şefkatiyle yaklaşan, sana güven veren, “Sen yaparsın” diyen o büyük insanlar çıkıverir karşına. Onlar, yıkılmış bir gencin kalbinde yeniden umut yeşertir. Onlar, düşmüş bir yüreği kaldırır, geleceğe yeniden ışık tutar.

Bir gencin hayallerini şekillendirmek, onun geleceğine yön vermek öyle basit bir şey değildir. Çünkü bazen tek bir cümle, bir bakış, bir dokunuş bile hayatın yönünü değiştirebilir. O büyük insanlar; çıkar beklemeden, karşılık istemeden, sadece iyiliğin değeriyle hareket ederler.

Belki bir öğretmeninizdir, belki bir komşunuz, belki hiç tanımadığınız bir gönül insanı… Ama hepsinin ortak noktası şudur: Kalplerinde taşıdıkları baba şefkati. Çünkü baba şefkati sadece kan bağıyla değil, yüreğin büyüklüğüyle ölçülür.

Bugün hayallerinin peşinde koşan, geleceğini inşa eden nice gençler var ki; arkalarında işte bu görünmez kahramanların dokunuşu vardır.

Hayat bazen “tam bitti” dedirtir ama unutmayalım ki; büyük insanların eli, bir gencin kaderini yeniden yazabilir.

Tam bitti derken;

• Bir bakış umut olur, bir söz yol gösterir.
• Allah yeni bir kapı açar, gönlündeki yük hafifler.
• Baba şefkati gibi bir el dokunur, hayat yeniden başlar.
• Karanlık en yoğun anında sabahın ışığını müjdeler.
• Bir insan çıkar karşına, geleceğine yön veren iz bırakır.
• Umut küllerinden doğar, hayaller yeniden şekillenir.
• En büyük güç, tam bitti derken içinden doğar.
• Bir tebessüm, bir dua, bir dokunuş her şeyi değiştirir

Selam ve dua ile kalın…