Amanostan Süzülen Anka Kuşu ( İbrahim ÇURKA) İslahiye İçin Yazdı.

1

BEĞENDİM

ABONE OL

News

Kıymetli Hemşehrilerim;
Amanosların Gölgesinde Yarım Kalan Bir Gülüş: İslahiye’ye Dair

İslahiye’nin o vakur duruşuna, tozuna karışmış hüznüne ve her şeye rağmen gitmeyenlerin direncine selam olsun.

Bazı şehir ve ilçelerin sadece adı vardır; bazı ileçelerin ise ruhu… İslahiye’nin bugün hem ruhu hem de sızısı var. Amanos Dağları’ndan esen rüzgâr artık yalnızca serinlik taşımıyor. O rüzgâr, bir ilçenin toplu yasını, yarım kalmış dualarını ve suskun çığlıklarını da getiriyor.

Her sabah gözümüzü açtığımızda karşımızda dimdik duran dağlar, sanki aynı cümleyi fısıldıyor:
“Sarsıldık ama buradayız.”

İstasyon’da Bekleyen Sessizlik

Bir zamanlar İstasyon Caddesi’nde yürümek, bir ilçenin kalp atışlarını duymaktı. Tren düdükleri umut demekti. Gidenler için yeni başlangıç, gelenler için hasretin bitişiydi.

Şimdi o caddede adımlar daha ağır. Aynı sokak, aynı kaldırım; ama başka bir zamanın içinden geçiyormuşuz gibi. Fırından yükselen sıcak ekmek kokusuna karışan toz, insanın boğazına düğümleniyor. Çay bahçelerinde bir zamanlar yankılanan kahkahaların yerini, hatıraların sessizliği almış.

O masalar hâlâ duruyor belki… Ama eksik sandalyeler var artık.

Ova Yeşil, Yürekler Kırık

İslahiye Ovası her zamanki gibi bereketli. Toprak yine cömert. Üzüm yine filizleniyor. Ama o geceden sonra bu ovaya bakışımız değişti.

Artık sadece hasadı düşünmüyoruz.
Kaybettiklerimizi, yarım kalan sofraları, dağılan aileleri görüyoruz.

Eskiden mahalle aralarında yankılanan o içten sesler —
“Komşu, bir ihtiyacın var mı?” —
sanki enkazın altında kaldı.

Sadece binalar yıkılmadı; bir kültürün, bir dayanışma ruhunun can damarı sarsıldı. Ama kopmadı.

Çünkü İslahiye demek, zor günde birbirine siper olan koca bir aile demektir.
Bugün herkes bir diğerinin yarasına üflüyor. Kimi bir tas çorbayla, kimi bir omuzla, kimi sadece susarak…

Yeniden Filizlenmek

Fakat İslahiye yalnızca acıdan ibaret değil. Bu toprakların mayasında direnç var.

Bir çocuk hâlâ tozlu bir sokakta top koşturuyorsa, umut bitmemiştir.
Bir prefabrik kapısının önünde komşuya acı kahve ikram ediliyorsa, hayat yeniden kök salıyordur.

Amanosların sırtındaki kar elbet eriyecek. Bahar yine gelecek. Belki eskisi gibi olmayacak hiçbir şey. Belki her gülüşün içinde bir eksiklik kalacak. Ama biz buradayız.

Bu topraklar, Zincirli Höyük’ten bu yana nice medeniyet gördü. Nice yıkım, nice yeniden doğuş yaşadı. Bu yara da sarılacak.

Çünkü biz İslahiyeliyiz.
Acıyı en derinden hissederiz ama toprağımızı bırakmayız.

O sokaklarda yeniden gönül rahatlığıyla “merhaba” diyene kadar,
O kahvehanelerde çay buharı tekrar sohbetlere karışana kadar,
O istasyonda tren düdüğü yeniden umut olana kadar…

Gitmeyeceğiz.

Toprağımızın tozunu silkeleyip yeniden ayağa kalkacağız.

İslahiye Göz TV Genel Yayın Yönetmeni
TİNGADER 
Gaziantep/İslahiye/Yeşilyurt Temsilcisi
İbrahim ÇURKA